دلش خون شد از رنج آن داستان

به همبستری با خسان خو کنم

پدر خواند افسانه درد را

ز چشمان افسانه پرداز او

که انجام او بود ، آغاز او

به او مهر او گفت : چهرش ببوس

از این دام ننگین ، رهاییش ده