با من سخن ، به مهر ، نمی گویی

در پیش پای جور تو نالیدم

کاوخ چه سست مهر و چه بدخویی

بر چهره ام ، ز لطف ، نمی خندی

چشم تو خیره شده به من و در وی

افسانه شگفتی و حیرت بود

کان اشتیاق و مهر و محبت را