سیمین ز درد کرده فراموش خویش را

کز دست او اگر برسی نوش من شوی

گر سر نهد به شانه من آفتاب من

ای آفتاب ، جلوه گر از دوش من شوی

اما تو کی شود که فراموش من شوی ؟