گناه چشم تو می بینم ای سیه مژگان

ازین خوشم که درآیی دمی به پندارم

دلم گرفته تر از آسمان پر ابر است

سرشک گرم چو باران زدیده می بارم

سیاه اگر شد و برگشته بختم و کارم

نسیم شوق تو چون گل به لرزه ام افکند

برابرت سر فرمان فرود می آرم