لعلت شکرها کوفته چشمت ز رشک آموخته

کس نشنود افسون کس چون واقف اسرار شد

ما موسییم و تو مها گاهی عصا گه اژدها

ای شاهدان ارزان بها چون غارت بلغار شد

جان خانه دل روفته هین نوبت دیدار شد

هر بار عذری می نهی وز دست مستی می جهی

ای جان چه دفعم می دهی این دفع تو بسیار شد