ای جان چه دفعم می دهی این دفع تو بسیار شد

لعلت شکرها کوفته چشمت ز رشک آموخته

جان خانه دل روفته هین نوبت دیدار شد

هر بار عذری می نهی وز دست مستی می جهی

ای کرده دل چون خاره ای امشب نداری چاره ای

تو ماه و ما استاره ای استاره با مه یار شد

ای ماه بیرون از افق ای ما تو را امشب قنق