ای ماه بیرون از افق ای ما تو را امشب قنق

ای جان چه دفعم می دهی این دفع تو بسیار شد

ای کرده دل چون خاره ای امشب نداری چاره ای

تو ماه و ما استاره ای استاره با مه یار شد

چون شب جهان را شد تتق پنهان روان را کار شد

گر زحمت از تو برده ام پنداشتی من مرده ام

تو صافی و من درده ام بی صاف دردی خوار شد