ای کرده دل چون خاره ای امشب نداری چاره ای

جان خانه دل روفته هین نوبت دیدار شد

هر بار عذری می نهی وز دست مستی می جهی

ای جان چه دفعم می دهی این دفع تو بسیار شد

تو ماه و ما استاره ای استاره با مه یار شد

ای ماه بیرون از افق ای ما تو را امشب قنق

چون شب جهان را شد تتق پنهان روان را کار شد