جان خانه دل روفته هین نوبت دیدار شد

ما موسییم و تو مها گاهی عصا گه اژدها

ای شاهدان ارزان بها چون غارت بلغار شد

لعلت شکرها کوفته چشمت ز رشک آموخته

هر بار عذری می نهی وز دست مستی می جهی

ای جان چه دفعم می دهی این دفع تو بسیار شد

ای کرده دل چون خاره ای امشب نداری چاره ای