نی تب بدم نی درد سر سر می زدم دیوار بر

تو صافی و من درده ام بی صاف دردی خوار شد

از وصل همچون روز تو در هجر عالم سوز تو

در عشق مکرآموز تو بس ساده دل عیار شد

کز طمع آن خوش گلشکر قاصد دلم بیمار شد