میان جمع درخشید، لیک تنها مرد

به دامن تو نگیرد شرار ما، ای دوست!

درون سینه ما آتش تمنا مرد

ستاره سحری بود عشق بی ثمرم

ندید جلوه او چشم آشنایی را

گلی دمید به صحرا و هم به صحرا مرد

دریغ و درد! مگر داستان عشقم بود