عطر آمیخته به زهری داشت

رفت چندی و حیف! دانستم

گل این باغ رنگ قهری داشت

غنچه دلفریب زیبایش

سحری با دو چشم اشک آلود

همه را خشمگین ز بن کندم

آن همه عشق و ناز و مستی را