این دروغ است... باور مدارش!

نامه ام را به من بازده - وای!...

آن چه خواندی به نسیان سپارش

گفتمت:«دوست دارم»؟ - ندارم!

در دل این شبانگاه خاموش

گرد من کودکان خفته هستند

این نفس های سنگین و آرام