این نفس های سنگین و آرام

این دروغ است... باور مدارش!

در دل این شبانگاه خاموش

گرد من کودکان خفته هستند

گوییا بر من آشفته هستند

آتشی می فروزد به جانم

سرزنش های پنهانی من