وان روشنی به خلوتم از نور دیده بود

جانم همه شرار و به پیکر نشسته گرم

خونم همه شراب و به رگ ها دویده بود

می سوخت شمع عشق به فانوس چشم من

از بوسه واگرفت و هم از بوسه باز داد

جان را که دور از او به لبانم رسیده بود.