شکیب خویش نگه دار و دم مزن، سیمین!

نرست لاله عشقی، شکوفه هوسی

سکوت جان من از دشت شد فزون که به دشت

درای قافله یی بود و ناله جرسی

که رفت عمر و ز اندوه او نمانده بسی.