ور بود، دانی که جز پندار نیست

گر توانی جامه ام ساز و بپوش

گر توانی باده ام ساز و بنوش

نه، که ما را رخصت دیدار نیست

تو نسیم سرزمین دیگری

بر کویر جان من کی بگذری؟

من شب پایان پذیر هستیم