تو نسیم سرزمین دیگری

گر توانی باده ام ساز و بنوش

نه، که ما را رخصت دیدار نیست

ور بود، دانی که جز پندار نیست

بر کویر جان من کی بگذری؟

من شب پایان پذیر هستیم

لحظه یی دیگر نپاید مستیم