صاف صفا نمی رود راه وفا نمی رود

سخت شکست گردنش سخت صبور می رود

زهره نداشت هیچ کس تا بر او زند نفس

پخته شود از این سپس چون به تنور می رود

مست خدا نمی رود مست غرور می رود

ای خنک آن که پیش شد بنده دین و کیش شد

موسی وقت خویش شد جانب طور می رود