وین مهره های شکرین، شیرین و شیرینکار

بر نطع خون آلود این ظرنج رویایی

و آن بازی جانانه و جدی

در خوش ترین اقصای ژرفایی

این ابر چون آوار؟

آنجا اجاقی بود روشن مرد

اینجا چراغ افسرد