تن، شنگی از رقص لبریز

او می پرد چون دل پر سرود قناری

از شهر بند حصارش فراتر

و می تپد چون پر بیمناک کبوتر

سر، چنگی از شوق سرشار

غم دور و اندیشه بیش و کم دور

هستی همه لذت و شور