سر، چنگی از شوق سرشار

از شهر بند حصارش فراتر

و می تپد چون پر بیمناک کبوتر

تن، شنگی از رقص لبریز

غم دور و اندیشه بیش و کم دور

هستی همه لذت و شور

ای لحظه های بدینسان شگفت از کجایید؟