به کنج دخمه من هم های های دیگری دارم

هزاران را بهاران در فغان آرد، مرا پاییز

که هر روز و شبش حال و هوای دیگری دارم

چو گریه های های ابر خزان، شب، بر سر زندان

عجایب شهر پر شوری ست، این قصر قجر، من نیز

درین شهر عجایب، روستای دیگری دارم

دلم سوزد، سری چون در گریبان غمی بینم