وین زندگی را چه بیهوده! - تنها بهانه

و شور با عشق، شب زنده داری -

امشب عجب بسترم باز بوی تو دارد.

تو راه روحی، کلید گشایش

تو صحبت عشق و آنگاه

خواب خوش آشیانه

در سازهای غم آلود این عمر بی نور