دو چندان جور، جان چندان کشید از عمر دلگیرم

که از عقد چهل نگذشته، چون هشتادیان پیرم

روان تنها و دشمن کام، و بر دوشم قلم چون دار

مگر با عیسی مریم غلط کرده ست تقدیرم؟