چو عیسی لاجرم - تجرید را - در ترک آسایش

که از عقد چهل نگذشته، چون هشتادیان پیرم

روان تنها و دشمن کام، و بر دوشم قلم چون دار

مگر با عیسی مریم غلط کرده ست تقدیرم؟

به نه گنبد رسید و هفت اختر، چار تکبیرم

ز حسرت یا جنون، بر خود نهم تهمت که: آزادم

به قد صیاد بگشاید چو زنجیرم