به نه گنبد رسید و هفت اختر، چار تکبیرم

روان تنها و دشمن کام، و بر دوشم قلم چون دار

مگر با عیسی مریم غلط کرده ست تقدیرم؟

چو عیسی لاجرم - تجرید را - در ترک آسایش

ز حسرت یا جنون، بر خود نهم تهمت که: آزادم

به قد صیاد بگشاید چو زنجیرم

ز خاک بر گرفت و می دهد بر باد ناکامی