و آن با عذاب و ذلت و اندوه توامان

آن یک به فوق مسکنت از ظلم و جور این

این یک به تخت مقدرت از دسترنج آن

این با سرور و شادی و عیش و طرب قرین

گفتم به روح خفته آن مرد بی خبر

تا کی تو خفته ای؟ بنگر آفتاب زد

بر خیز و مرد باش، ولیکن حذر، حذر