دل بیچاره مفتون شد خرد افتاد و مجنون شد

که آن ماه دل و جان ها به گرد بام می گردد

چو خرمن کرد ماه ما بر آن شد تا بسوزاند

چو پخته کرد جان ها را به گرد خام می گردد

به دست اوست آن دانه چه گرد دام می گردد

ز گردش فارغست آن مه چه منزل پیش او چه ره

برای حاجت ما دان که چون ایام می گردد