ز گردش فارغست آن مه چه منزل پیش او چه ره

چو پخته کرد جان ها را به گرد خام می گردد

دل بیچاره مفتون شد خرد افتاد و مجنون شد

به دست اوست آن دانه چه گرد دام می گردد

برای حاجت ما دان که چون ایام می گردد

شهی که کان و دریاها زکات از وی همی خواهند

به گرد کوی هر مفلس برای وام می گردد