به گرد کوی هر مفلس برای وام می گردد

ز گردش فارغست آن مه چه منزل پیش او چه ره

برای حاجت ما دان که چون ایام می گردد

شهی که کان و دریاها زکات از وی همی خواهند

از این جمله گذر کردم بده ساقی یکی جامی

ز انعامت که این عالم بر آن انعام می گردد

شبی گفتی به دلداری شبت را روز گردانم