شبی گفتی به دلداری شبت را روز گردانم

به گرد کوی هر مفلس برای وام می گردد

از این جمله گذر کردم بده ساقی یکی جامی

ز انعامت که این عالم بر آن انعام می گردد

چو سنگ آسیا جانم بر آن پیغام می گردد

به لطف خویش مستش کن خوش جام الستش کن

خراب و می پرستش کن که بی آرام می گردد