به زیر ناودان ها تشنگان، با چهره های مات

باران است ... هی! باران

پس از هرگز ... خدا را شکر ... چندان بد نشد آخر

ز شادی گرم شد خون در عروق سرد بیماران

فشرده بین کف ها کاسه های بی قراری را

تحمل کن پدر ... باید تحمل کرد

می دانم