چه دانی تو که درد او چه دستان و قدم دارد

چو خورشیدست یار من نمی گردد بجز تنها

سپه سالار مه باشد کز استاره حشم دارد

مسلمان نیستم گبرم اگر ماندست یک صبرم

ز درد او دهان تلخست هر دریا که می بینی

ز داغ او نکو بنگر که روی مه رقم دارد

به دوران ها چو من عاشق نرست از مغرب و مشرق