ز درد او دهان تلخست هر دریا که می بینی

سپه سالار مه باشد کز استاره حشم دارد

مسلمان نیستم گبرم اگر ماندست یک صبرم

چه دانی تو که درد او چه دستان و قدم دارد

ز داغ او نکو بنگر که روی مه رقم دارد

به دوران ها چو من عاشق نرست از مغرب و مشرق

بپرس از پیر گردونی که چون من پشت خم دارد