طبیبی چون دهد تلخش بنوشد تلخ او را خوش

بپرس از پیر گردونی که چون من پشت خم دارد

خنک جانی که از خوابش به مالش ها برانگیزد

بدان مالش بود شادان و آن را مغتنم دارد

طبیبان را نمی شاید که عاقل متهم دارد

اگر شان متهم داری بمانی بند بیماری

کسی برخورد از استا که او را محترم دارد