طبیبان را نمی شاید که عاقل متهم دارد

خنک جانی که از خوابش به مالش ها برانگیزد

بدان مالش بود شادان و آن را مغتنم دارد

طبیبی چون دهد تلخش بنوشد تلخ او را خوش

اگر شان متهم داری بمانی بند بیماری

کسی برخورد از استا که او را محترم دارد

خمش کن کاندر این دریا نشاید نعره و غوغا