آیا تو هیچ لب به شکایت گشوده ای

ای جوی خشک! رهگذر چشمه قدیم

وقتی مه، این پرنده خوشرنگ آسمان

گسترده است بر تو و بر بستر تو بال

از گردش زمانه و نیرنگ آسمان؟

من خوب یادم آید ز آن روز و روزگار

کاندر تو بود، هر چه صفا یا سرور بود