به سوی سبزه زارانی که نه کس کشته، ندروده

به گرده من، به رگ های فسرده من

به زنده تو، به مرده من

بیا تا راه بسپاریم

به سوی سرزمین هایی که در آن هر چه بینی بکر و دوشیزه ست

و نقش رنگ و رویش هم بدین سان از ازل بوده

که چونین پاک و پاکیزه ست