ابری که شاید مثل من آماده فریاد کردن بود

در گوشه ای از آسمان، ابری شبیه سایه من بود

من رهسپار قله و او راهی دره تلاقی مان

پای اجاقی که هنوزش آتشی از پیش بر تن بود

خسته مباشی پاسخی پژواک سان از سنگ ها آمد