مرا ز دست تو این جان بر لب آمده نیز

به شوق توست که تکرار می شود هر سال

ترا ز دفتر حافظ گرفته ام یعنی

که تا همیشه ز چشمت نمی نهم ای فال

نهایتی ست که آسان نمی دهم به زوال

خوشا هر آنچه که تو باغ باغ می خواهی

بگو رسیده بیفتم به دامنت، یا کال؟