وقت دل کندن از دیروز است یا که پیوستن بر امروز

من که رنگم را باران شسته است، در چه حالی آیا هستم؟

کوچ مرغان را می بینم، موج ماهی ها را نیز

حیف انسانم و می دانم، تا همیشه تنها هستم

من ولی در کار جان شستن، از غبار فردا هستم

صفحه ای ماسه بر می دارم، با مداد انگشتانم می نویسم

من آن دستی که رفت از دست شما هستم