چراغی بر سر گورست.

فضا انباشته از بوی تند سدر و کافورست

و هر جا دیده میچرخد

چراغانست اما در نگاه من

شبانگه اختران بر آسمان، چون آبله بر روی بیمارند

و ابری تیره چون مه را فرو پوشد

بخود گویم که چشم آسمان کورست .