بفرمان مروت چشم دل را سوی صحرا کن

در آن شبها که سرمست از شکار بره ی آهو

درون بستر نازی

زمانی دیده را برهم گذار و گوش را وا کن

بگوش جان و دل بشنو

صدای ضجه های ماده آهوئی

که خون گرم فرزند عزیزش، کرده رنگین دشت و صحرا را