آگه شدم از برگریز زندگانی

هر جا که دیدم چهره ای تابنده چون مهر

گفتم: نقابی بر رخ دیوی مهیب است

دیدم چو برگ مرده ای را در ره باد

هر کجا که دیدم غنچه ای از شاخه افتاد

آمد بیادم: عمر کوتاه جوانی

یکشب بخود گفتم که: ای بیگانه با خویش!