توفان رنج خسته دلان میرسد ز راه

امادل من از ستم عید غم نهاد-

رنگ خزان گرفت.

همراه هر نسیم بهاری که میوزد-

باهر جوانه یی که زند خنده بر درخت-

غم میزند جوانه به دلهای بی پناه

***