سر حسرت ببالین میگذارند

همه کاشانه شان خالی از قوت است

سخنهاشان نگاهی در سکوت است

به طفلانی که نان آور ندارند

به آن « درمانده زن » کز فقر جانکاه

نهد فرزند خود را بر سر راه

بآن کودک که ناکام است کامش