به « کوه نور » در « غار حرا » میرفت

چپاول، زورگویی، ناجوانمردی، تبهکاری

یگانه کار مردم بود.

در این هنگامه ها، مردی غمین با چشم تر هر شب

همه شب با غمی سنگین ببال مرغ اندیشه

ز « کوه نور » تا عرش خدا می رفت

لبش خاموش بود اما سرا پایش پر از فریاد