بدان این مرد برتر، آشنای راز سرمد بود

و در آن غاز تنهائی

روانی روشن از کر و بیان عرش اعلا داشت

***

که از دلبستگی ها و ز تعلق ها مجرد بود

ستوده بود و پاکان جهان آفرینش را سرآمد بود

نفس را نکهت جاوید می بخشم بنام او