منم منم به خدا، این منم که در همه حال، چو طفل گم شده مادر به جستجوی توام!

تویی تویی که ز امواج چشمه مهتاب؛ به آتش دلم از لطف می زنی آبی،

تویی تویی به خدا، عشق و آرزوی منی، به سینه تا نفسی هست بی قرار توام!

تویی تویی به خدا، جان و عمر و هستی من؛ بیا که جان به لب اینجا در انتظار توام،

منم که سوخته بال و پرم در آتش عشق؛ «در آن نفس بمیرم که در آرزوی تو ام»

منم منم به خدا، اینکه در لباس نسیم، برای بردن تو باز می کند آغوش،

من آن ستاره صبحم که دیدگان تو را، به خواب تا نسپارم، نمی شوم خاموش